เมื่อน้ำท่วมไม่ใช่เหตุการณ์ “ปีละครั้ง” แต่เป็นความเสี่ยงเชิงระบบที่ต้องบริหารทุกฤดูกาล
สถานการณ์อุทกภัยในประเทศไทยปี 2026 ได้กลายเป็นบททดสอบสำคัญของระบบ BCM ในภาคปฏิบัติ ตั้งแต่ห้างค้าปลีกไปจนถึงนิคมอุตสาหกรรม องค์กรที่ประสบความสำเร็จในการรักษาความต่อเนื่องคือองค์กรที่เตรียม “ความสามารถ” ไว้ล่วงหน้า ไม่ใช่เพียง “แผน” ที่เขียนไว้ในเอกสาร
TOPS และการบริหารห่วงโซ่อุปทานแบบ “War Room” รายชั่วโมง
TOPS ภายใต้ Central Retail ได้ประกาศใช้มาตรการเชิงรุก 5 ด้านเพื่อป้องกันการขาดแคลนสินค้าจำเป็นในทุกวิกฤต โดยมี BCM เป็นหนึ่งในเสาหลัก มาตรการเหล่านี้ครอบคลุมการสำรองสินค้าคงคลังเกิน 20 วันสำหรับสินค้าจำเป็น 10 หมวดหมู่ การเพิ่มกำลังรถขนส่ง 30–50% การใช้ระบบ Auto-Replenishment และ AI ช่วยวางแผนเส้นทาง และการเปิด “War Room” รายชั่วโมงเพื่อประเมินความเสี่ยงเชิงรุกและรักษา BCM ไว้ตลอดสถานการณ์ จุดเด่นคือการแปลง BCM ให้เป็น “จังหวะการปฏิบัติการ” ที่ทีมงานสามารถ execute ได้จริงในภาวะวิกฤต
ส.อ.ท. กับความเสียหาย 6,000–7,000 ล้านบาท และการยกระดับ BCP สู่ Response Plan
สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ส.อ.ท.) ประเมินความเสียหายเบื้องต้นจากอุทกภัยปี 2026 ต่อสมาชิกใน 14 จังหวัดไว้ที่ 6,000–7,000 ล้านบาท โดยได้รับผลกระทบกว่า 2,000 ราย ครอบคลุมเครื่องจักร ระบบไฟฟ้า วัตถุดิบ สินค้าคงคลัง และโลจิสติกส์ ข้อเสนอสำคัญคือการยกระดับ Business Continuity Plan (BCP) ให้เป็น “แผนตอบสนองสถานการณ์ที่ปฏิบัติได้จริง” (Response Plan) ควบคู่กับการพัฒนาระบบเตือนภัยล่วงหน้า นี่คือการเปลี่ยน BCM จาก “แผนป้องกัน” ไปสู่ “ระบบตัดสินใจภายใต้ความไม่แน่นอน”
บทเรียนจากวิกฤต: BCM ที่ดีต้องมี “คน” และ “ข้อมูล” อยู่ในวงจรเดียวกัน
ความสำเร็จของ TOPS ไม่ได้มาจากเทคโนโลยีเพียงอย่างเดียว แต่มาจากการทำงานร่วมกันของคลังสินค้า 4 แห่ง (Bang Bua Thong, Mahachai, Rama 3, Bangna) ทีมขนส่ง และระบบติดตามระดับน้ำแบบเรียลไทม์ สำหรับภาคอุตสาหกรรม บทเรียนคือ การมี BCP ที่ระบุผู้รับผิดชอบ ขั้นตอนแจ้งเตือน เกณฑ์ตัดสินใจหยุดการผลิต และเส้นทางขนส่งสำรอง จะช่วยลดเวลาในการตอบสนองและลดความเสียหายสะสมได้อย่างมีนัยสำคัญ การซ้อมแผนร่วมกับหน่วยงานภายนอกจึงเป็นสิ่งจำเป็น ไม่ใช่ทางเลือก

