จากหน้าร้านสู่สมาร์ตโฟน: องก์ถัดไปของค้าปลีกไทย
เดินไปในเมืองไทยใดๆ แล้วจะเห็นการผสมผสานของหน้าร้านริมถนนและการจ่ายเงินผ่านสมาร์ตโฟนอย่างชัดเจน เศรษฐกิจดิจิทัลไม่ได้แทนที่ค้าปลีกแบบกายภาพ แต่มันรีไวร์ดีมานด์ การค้นพบเกิดขึ้นในไม่กี่วินาทีบนฟีดโซเชียล การซื้ออาจลงเอยบนมาร์เก็ตเพลส แอปของแบรนด์ หรือผ่านแชต การฟูลฟิลเมนต์พึ่งพาเครือข่ายไร้ตะเข็บของขนส่ง จุดรับ–ส่ง และดาร์กสโตร์ ผู้ค้าปลีกที่ประสานจังหวะการกระโดดเหล่านี้ได้ จะสร้างประสบการณ์ไร้แรงเสียดทาน ส่วนคนที่ทำไม่ได้จะเห็นการ “รั่ว” ในทุกขั้น โซเชียลและไลฟ์คอมเมิร์ซคือหัวเร่ง ไทยเป็นผู้บริโภคที่มีส่วนร่วมสูงในไลฟ์สตรีมที่โฮสต์สาธิตสินค้า ตอบคำถาม และปล่อยคูปองเวลาจำกัด อัตราแปลงในเซสชันเหล่านี้มักสูงกว่าหน้าโปรดักต์แบบนิ่ง โดยเฉพาะหมวดบิวตี้ แฟชั่น และของแต่งบ้าน ไมโครอินฟลูเอนเซอร์ขับเคลื่อนคอมมูนิตี้เฉพาะกลุ่มด้วยความไว้วางใจสูง ผู้ค้าปลีกจึงติดอาวุธให้โฮสต์ด้วยข้อมูลสต็อกและคุมราคาแบบเรียลไทม์ พร้อมผสานตะกร้าไลฟ์เข้ากับ OMS และ CRM…

